„Barbarzyńcy w Krainie Fetoru”

Co mogą zrobić dzieciaki, kiedy wakacje okazują się zbyt nudne? Krążą po okolicy, szukając przygody. W taki właśnie sposób banda pod dowództwem charyzmatycznych bliźniaków trafia do opuszczonej fabryki. Fabrykę założył bardzo pracowity wynalazca, który nie do końca miał czas na detale takie jak prysznic, wynoszenie śmieci czy posiłek. Poszukując miejsca, w którym nikt nie zawracałby mu głowy takimi rzeczami stworzył równoległy świat. Krainę Fetoru, która kultywuje życie w jak największym brudzie, a kąpiele są karami za najcięższe przestępstwa. Laboratorium, w którym zadziwiający wymiar został stworzony, zostaje niestety źle zabezpieczona. Dzieci baraszkując po opuszczonym miejscu przypadkiem uruchamiają teleport i przenoszą się do Fetoru. Dla jednych to raj na ziemi, dla drugich największy koszmar. Bród, wszędzie walające się śmieci i smród zionący z każdego zakątka. Do tego mieszkańcy podejrzanie patrzący na czystych przybyszów. Bardzo szybko wychodzi na jaw, że kraina nie jest najbardziej przyjaznym miejscem i banda musi uważać na każdym kroku….

Więcej
„Ogród Zuzanny” (t.2) Odważ się kochać.

Historia malowana aromatem kwiatów i smakiem najwytrawniejszych eklerek. Jest to ciąg dalszy losów trzech przyjaciółek, ich rodzin i sąsiedztwa za Starej Leśnej. Zuzanna odnajduje po latach swoją wielką miłość i układa sobie życie z Adamem i ich synem Wojtkiem. Kazi grozi utrata księgarni i staje się, delikatnie mówiąc, nerwowa. Wiola postanawia zmienić swoje życie, a rozwiązania problemów szuka u podstaw, czyli w nieszczęśliwym dzieciństwie. Jakby proza życia nie była zbyt frapująca spokojną, wręcz sielską, mieściną wstrząśnie straszna zbrodnia. Zmyślne morderstwo Jana Marii Sochackiego… Od momentu odłożenia tomu pierwszego nie mogłam się doczekać kontynuacji powieści autorstwa dwóch niesamowicie charyzmatycznych kobiet. Tom pierwszy nacechowany jest klimatem rodzinności i tolerancji, dlatego czytając go można się poczuć w jakiś sposób bezpiecznie. Kłótnie często mają zabawny wydźwięk, a konflikty zażegnywane są wielkimi pojednaniami. Zawiera on dużą dawkę poczucie humoru i masę kłopotliwych przygód, w które popadają bohaterowie. Tom drugi odbiega jednak od takiego wzorca. Pojawia się…

Więcej
Roześmiany konkurs – wyniki

Bardzo podobały mi się Wasze odpowiedzi! Dziękuję 🙂 Każda jedna była kreatywna i wyczerpująca, co cieszy mnie ogromnie. Macie świetne dzieciaki, przyrównywałam sobie ich pomysły do wymysłów mojej trzódki, która również potrafi rozłożyć na łopatki. Książki roześmiane też uwielbiam, zwłaszcza jeśli jest to humor naturalny, niewymuszony. Kreatywne napisy na lokalach usługowych mają u mnie swoją historię. W pobliżu mojego domu jest kawiarnia serwująca codziennie nowy, zabawny napis przed wejściem. Uwielbiam je czytać, choć w kawiarni jeszcze ani razu nie byłam… Pani Henryko – zachwycający ogród! Najbardziej jednak spodobała mi się wypowiedź: Basia Po Filmik z Arianą pokazuje jaki dowcip lubisz i wydaje mi się, że właśnie Tobie najbardziej spodobają się książki. Bohaterki często wpadają w dziwne sytuacje i muszą  robić jeszcze dziwniejsze rzeczy, żeby się z nich wykaraskać, więc pozostaje mi wierzyć, że miałam rację i będziesz się bawiła tak wspaniale jak ja! Gratuluję! Proszę o przesłanie na adres kanapaliteracka@gmail.com,…

Więcej
„Banda Michałka na wakacjach” (t.3)

Pani Róża – sąsiadka Michałka – twierdzi, że kraj poznaje się wtedy, gdy choć na chwilę staje się jego częścią. Michał z grupą przyjaciół wyruszają na wielką wakacyjną przygodę. Będą zwiedzać Indie, kraj miliona zapachów i barw. Czy rodzice dadzą radę okiełznać rządnych przygód nastolatków? I czy uda im się poznać Indie? Na początek należy się sprostowanie. To pierwszy tom przygód Michałka jaki czytam, ale trzeci w kolejności. I co prawda można bez żadnego problemu tak zacząć tę przygodę, bo każda książka opisuje odrębną historię, ale traci się ten ulotny moment dorastania wraz z bohaterami. Książka przeznaczona dla dzieciaków mniej więcej 12+. Młodszym miłośnikom dalekich krajów również można ją bezproblemowo polecić, bo nie ma w niej żadnej niewłaściwej treści, ale myślę, że masa przepięknych opisów mogłaby przytłoczyć. Musicie ocenić sami czy Wasza pociecha poradzi sobie z czymś takim. Tytułowa banda jest grupą przyjaciół w wieku lat czternastu, która zna się…

Więcej

Wpisy gościnne:

Achaja – podsumowanie obu serii
Artur Jędrzejewski

Jak wiecie z recenzji pierwszego tomu Achai napisanego przez Monię, nasze opinie o tej książce były… zgoła różne. Stanąłem okoniem (czemu nie mówi się „stanąłem łososiem”?) w obronie tej serii i nadal to podtrzymuję. Jak wiecie z poprzedniej recenzji, wątki są trzy. Każdy z nich przedstawia losy innego bohatera, jego drogę ku logicznemu połączeniu wątków. Brzydko pachnie mi to, że pod koniec trzeciego tomu to spotkanie nie prowadzi w sumie do niczego, brakuje tu satysfakcjonującego zakończenia. Sama droga, jaką przebyli bohaterowie jest o wiele ciekawsza niż jej finał. Niemniej, w moich oczach trylogia jest dziełem dobrym, specyficznym przez fascynację autora kwestiami logistyki i strategii wojskowej, posiadającą swoje magiczne momenty, które chętnie przeczytam z czasem ponownie. Nienasycony głód po zakończeniu czytania trylogii postanowiłem zaspokoić sięgając po pięcioksiąg „Pomnik Cesarzowej Achai”. No i tu pojawia się problem. Postaram się opisać swoją opinię bez spojlerów na tyle na ile to możliwe. Jeśli takowe…

Giełda książki: