„Warleggan” (t.4)
warleggan recenzja

Nad kornwalijską Namparą wzbierają chmury. Po fiasku wszystkich poprzednich inwestycji Ross podejmuje ostateczne ryzyko. Kierując się pogłoskami o rzekomym bogactwie złóż otwiera starą kopalnię ojca. Wheal Grace pochłania resztę jego oszczędności. Jeśli to nie wypali zostanie mu utrzymywanie rodziny z tego, co przyniosą plony. Otwierając nową inwestycję Ross wychodzi przeciw bankowi Warlegganów, potwierdzając tym wrogie stosunki między rodami. To jednak nie jedyne zmartwienie Poldarków, chociaż tak duże, że zdaje się przyćmiewać pozostałe. Jak zawsze czujna i bystra Demelza uważni śledzi poczynania męża. Doskonale widzi co się dzieje i wywołuje to konflikty między nią i Rossem. Sprawę przypieczętowuje Elizabeth, która w tragicznych okolicznościach odzyskuje wolność. Ross postanawia zaopiekować się nią i jej synem częściowo zatajając to przez żoną. Czarę przelewa informacja o niespodziewanych zaręczynach. Elizabeth i Georga Warleggan zamierzają sie pobrać. Zdaje się, że to przejdzie do rutyny moich opinii o sadze rodu Poldarków, ale ta część naprawdę była najlepsza ze…

Więcej
„Śmierć w blasku fleszy”
ŚMIERĆ W BLASKU FLESZY recenzja

Finałowym numerem pokazu mody ma być symulowane zabicie znanej modelki. Wszystko się komplikuje, kiedy ktoś ładuje pistolet ostrą amunicją. Agencja, która zorganizowała imprezę, nie mogła liczyć na większy rozgłos. Zwłaszcza, że o morderstwo zostaje posądzona jedna z ich pracownic. Co zrobią Mario i Miśka, żeby ratować swoją renomę? Niespodziewanie na pomoc przychodzi pani Stefania, mama Miśki, która jako gorąca fanka kryminałów Agathy Christie, od razu łapie kilka poszlak, wymagających sprawdzenia. Ze swoim urokiem wozu bojowego zaczyna przypuszczać szturm na osoby podejrzane, bądź mogące mieć jakikolwiek związek. Jest to pierwsza komedia kryminalna jaką czytam i tym samym pierwsza książka Alka Rogozińskiego, autora tak bardzo cenionego w tym gatunku. Do przeczytania jej nakłoniło mnie spotkanie autorskie z pisarzem. Poznałam go jako człowieka nieprawdopodobnie zabawnego i płynnie przeskakującego po najróżniejszych tematach. Potrafił się odnaleźć w każdym pytaniu i jak z rękawa wyciągał dziesiątki opowieści. Pomyślałam, że jego literatura, to będzie dokładnie TO COŚ,…

Więcej
„Charles Bukowski. Wspomnienia Scarlet”
Charles bukowski wspomnienia scarlet recenzja

Wiele można powiedzieć na temat Charlesa Bukowskiego. Wnioskując po tym co pisał, po tym jak zachowywał się na spotkaniach autorskich i jak żył, można go nazywać skandalistą, wulgarnym gburem, który uwielbiał szokować. Są tacy, którzy twierdzą, że na jego życie i twórczość składały się dwa czynniki. Wóda i dziwki. Nikt jednak tak naprawdę nie wie jak to było naprawdę. Kim był prywatnie, jaki stosunek miał do ludzi ze swojego najbliższego otoczenia i czy kiedykolwiek czuł realną miłość. Na te pytania może częściowo odpowiedzieć Pamela Wood, która spędziła u boku Bukowskiego dwa lata swojego życia. Życia w tamtym okresie bardzo intensywnego, pełnego alkoholu, narkotyków i, jak twierdzi, miłości. Lata siedemdziesiąte w Los Angeles obfitowały w wolność kulturową. Było to miasto wiecznej imprezy, a dostęp do wszelkiej maści używek był ławy i powszechny. Dwudziestodwuletnia Pamela i jej przyjaciółka Georgia młodo zostały matkami, ale nie przywiązywały do tego zbyt wielkiej wagi. Zostawiając dzieci…

Więcej
„Buntowniczka” (t.2)
buntowniczka recenzja

Rhys Winterborne, hardy, pewny siebie Walijczyk, udowadnia szlachcicom, że może osiągnąć więcej niż oni mogliby marzyć jedynie ciężką pracą i bez koneksji. Wywyższający się pochodzeniem Anglicy muszą w końcu uznać potęgę człowieka pochodzącego z pospólstwa. Co więcej zaczynają korzystać z jego usług. Rhys ma wszystko czego zapragnie. Bajeczne bogactwo, inteligencję, prężnie rozwijającą się firmę, prezencję i możliwość spełnienia każdej swojej zachcianki. Dzieje się jednak coś, nad czym nie ma żadnej kontroli. Zakochuje się. Cicha i spokojna lady Helen Ravenel jest zafascynowana krnąbrnym, śmiejącym się z etykiety Winterbornem. Choć jej rodzina zdecydowanie sprzeciwia się mariażowi nie zamierza ich słuchać. Serce podpowiada jej, że nie pożałuje ani na chwilę swojego kroku, więc bez wahania, ryzykując wszystko, oddaje się mężczyźnie. Wszystkie uczucia, których doświadcza do tej pory znała tylko z książek. Wychowana na odległej wsi nie umie i nie chce się odnaleźć w wielkim, londyńskim świecie. Kieruje się tylko własną intuicją. Wszystko komplikuje…

Więcej

Wpisy gościnne:

Achaja – podsumowanie obu serii
Artur Jędrzejewski

Jak wiecie z recenzji pierwszego tomu Achai napisanego przez Monię, nasze opinie o tej książce były… zgoła różne. Stanąłem okoniem (czemu nie mówi się „stanąłem łososiem”?) w obronie tej serii i nadal to podtrzymuję. Jak wiecie z poprzedniej recenzji, wątki są trzy. Każdy z nich przedstawia losy innego bohatera, jego drogę ku logicznemu połączeniu wątków. Brzydko pachnie mi to, że pod koniec trzeciego tomu to spotkanie nie prowadzi w sumie do niczego, brakuje tu satysfakcjonującego zakończenia. Sama droga, jaką przebyli bohaterowie jest o wiele ciekawsza niż jej finał. Niemniej, w moich oczach trylogia jest dziełem dobrym, specyficznym przez fascynację autora kwestiami logistyki i strategii wojskowej, posiadającą swoje magiczne momenty, które chętnie przeczytam z czasem ponownie. Nienasycony głód po zakończeniu czytania trylogii postanowiłem zaspokoić sięgając po pięcioksiąg „Pomnik Cesarzowej Achai”. No i tu pojawia się problem. Postaram się opisać swoją opinię bez spojlerów na tyle na ile to możliwe. Jeśli takowe…

Giełda książki: